vrijdag 2 oktober 2009

Vandaag heb een zogenaamde rustdag. Nou hoor ik jullie denken (misschien wel zelfs uitspreken), 'Hoezo rustdag, dat heb je al heel de week'. Nou, in werkelijkheid hebben jullie daar ook wel gelijk in, maar mijn bovenbenen denken daar duidelijk anders over en die eisten vandaag rust.

Rustdag. Het is vrijdag en plichtsgetrouw ga ik, volgens traditie, naar de markt in Almuñecar. Ik weet niet of de markt kleiner is, maar in eenderde van de tijd die ik er de andere keren over gedaan heb, heb ik de markt deze keer geheel gezien en ik heb echt alles gezien.

Rustdag. Dan maar op een terras een café con leche drinken. Dan maar twee.

Nog steeds rustdag. Ik kan het niet laten om het parcours te gaan verkennen en de Sierra op vier wielen te bestijgen. En dan.... Granada, mi tierra ......!

Ga.... Groei..... Geniet...... Geloof in jezelf en voel je Geluk.

Natuurlijk is het onzin om 10 dagen in Zuid Spanje te moeten trainen om in mei 2010 naar Santiago de Compostela te kunnen fietsen. Als dat perse nodig zou zijn, om de tocht te kunnen volbrengen, zou het een stuk rustiger zijn in Compostela. Onzin dus. Maar......, daarom zeker niet minder leuk. Zolang als Marijke en ik hier op vakantie komen en we zo nu en dan met de auto de Sierra Nevada oprijden, zijn er altijd wel een paar wielrenners de berg aan het beklimmen en vanaf de allereerste keer dat we ze zagen fietsen, heb ik gezegd: ¨Dat zou ik ook wel willen doen¨. Onder het excuus van trainen kan ik nu dus mijn wens ten uitvoer brengen en kennis maken met het geweldig gevoel dat je krijgt als je na een paar uur klimmen eindelijk boven bent. Oké, 10 extra dagen in dit mooie deel van Spanje is ook niet verkeerd.

Marij, bedankt voor dit geweldig cadeau.