donderdag 1 oktober 2009

Vandaag zal ik het niet hebben over de nachtrust ( zal wel komen omdat ik Marijke mis).

Vanmorgen was het dan eindelijk zover. Spanje zoals we Spanje kennen. Een strakke blauwe deken aan de hemel, die maar een doel heeft en dat is jou lekker warm houden. Dus ook al deed mijn bipsje ( kont voor de boeren onder ons) zeer en waren er ook wel een paar spieren die het niet geheel met het voorgenomen besluit eens waren, toch maar na het ontbijt de auto volgeladen en richting Orgiva(454 meter)vertrokken. Een rit van plusminus 45 minuten autorijden. Hier, in het dal aan de voet van de beklimming, begint dan de uitdaging van vandaag. Ik ga naar Trevelez (1476 meter), bekend vanwege de ham die er gemaakt wordt en het feit dat het het hoogste dorp van Spanje is. Deze route al diverse keren met Marijke gereden met de auto en hij is heel erg mooi.

Als bergetappe in de ronde van Spanje zou hij niet misstaan, zij het niet dat hij dan iets langer moet zijn natuurlijk, want die 73 kilometer die ik ga rijden is voor de doorgewinterde wielrenner een lachertje. Meteen merk ik het verschil met gisteren. Dit is ook wel een klim, maar veel minder steil. Er zitten ook wel stukjes vals plat in en zelfs stukken dat je lekker daalt (terwijl je toch naar boven moet). Al bij al geniet ik al klimmend met het zonnetje op mijn bolletje. De eerste stop is Pampaneira, persoonlijk vind ik dit het mooiste dorpje van La Alpujarra. Een klein, mooi wit dorpje tegen een berg geplakt (jammer dat ze geen tennisclub hebben), waar de traditie nog duidelijk te zien is. Foto laten maken door twee lieftallige dames, bij een fontein waar drinkwater uitkomt en een hele mooie tekst geschreven staat (iets heel liefs staat erop, kom ik later misschien nog wel op terug). Vervolgens mijn rit maar weer doorgezet naar het eindpunt, dat nog verder weg was dan dat ik gedacht had. Maar eindelijk is het er dan: op 29.9 km zie je Trevelez voor het eerst en denk je:'Hé, ik ben er al bijna', maar je weet dat je 36 kilometer moet rijden. Nou, die laatste 6 kilometer die zouden ze van mij rustig mogen overslaan. Dan kom je in Trevelez aan en vraag je jezelf af:'Waarom is dit gehucht zo beroemd?' Ham, die door de ligging van het dorpje buitengewoon lekker is. Maar, als goed opgeleide Nederlander, ben ik vandaag cum laude geslaagd voor mijn inburgeringscursus, want ik hebmijn eigen boterhammetje bij me en jawel, er zit ham op. Nou, dan zal ik de Spanjaard in me ook maar laten spreken en bestel een gekoeld colablikje in een kiosk, hebben ze toch nog iets aan deze toerist verdiend. Snel naar beneden fietsen, naar de rivier, om daar te picknicken. Jammer dan: afgezet. Nou, dan maar tijdens mijn laatste race staand picknicken. Toen ik weer bij krachten was, boterham, banaan en druivensuikertje (er zal toch wel iets helpen, denk ik dan maar). Aan de afdaling begonnen. Nou, dat werkt best wel verslavend. Dat is leuk! Er was zelfs een moment dat ik bijna omgedraaid ben, om maar opnieuw te kunnen dalen. Grapje natuurlijk, zo stom ben ik nou ook weer niet. Op een bepaald moment zag ik een paar plateaus lager, dat ik aan het inlopen was op een camper. Dus, een tandje erbij gedaan en ja hoor, in de afdaling een camper ingehaald...........