woensdag 30 september

Weer lekker vroeg wakker, dus tijd genoeg om me mentaal voor te bereiden op de tocht van vandaag. Het weer laat het nog steeds afweten, maar ik ga toch maar meteen na het ontbijt van start. Dus nadat ik naar de bakker ben geweest, lekker mijn ontbijtje op heb en de derde mok koffie, is het 9.30 uur en vind ik het tijd om te gaan. Alles bij elkaar pakken en fiets naar beneden sjouwen en fietsen maar. Na 2 kilometer (gelukkig zo snel al!) kom ik tot de ontdekking dat ik mijn bidons vergeten ben, dus maar weer teruggefietst om de bidons te pakken. Even goed nadenken (valt niet mee, normaal heb ik voordat ik nadenk al 5 mokken koffie op) of ik nog iets cruciaals vergeten ben. Nee, hij kan. Het is vandaag de bedoeling om van Motril naar Lújar te fietsen dan af te zakken naar Castel de Ferro (kun je lekker op het strand liggen) om vervolgens via een andere route weer de bergen in te fietsen en terug te gaan naar Motril. In totaal 76 kilometer. De afstand is niet zozeer de uitdaging, nee het zit ‘m in de 31 kilometer die je moet klimmen en dan bedoel ik ook klimmen. We hebben deze ronde van de zomer in de auto gereden om te kijken of het kon en toen deed het in gedachten al pijn. Nu ik weer terug ben, kan ik alleen maar beamen dat het pijn doet. Vanmorgen toen ik begon was het weer echt niet best. Het was droog, maar dat was dan ook alles en hoe verder ik klom, hoe slechter het werd. Op een gegeven moment dacht ik dat het verstandiger zou zijn om om te draaien omdat de mist steeds erger werd en het begon ook een beetje te druppelen. Uiteindelijk niet gedaan (ben toch niet van chocola!) en doorgereden, met het gevolg dat bij de afdaling naar Castel de Ferro het eindelijk dan zover was. Het begon te regenen zoals het alleen maar hier kan regenen. Zo'n regenbui van ‘Ik heb het een paar weken opgespaard en nu laat ik het vallen'. In een paar minuten tijd was ik helemaal doorweekt. Gelukkig heb je onder een fietsbroek geen onderbroek aan, anders zou die ook nog nat geweest zijn. Dus in Castel de Ferro ( toen was het eigenlijk al weer opgehouden) maar even gestopt om koffie te drinken. Had ik wel verdiend vond ik. Toen ik de koffie op had, met goede moed op de fiets gestapt voor de terugweg. Ik moet zeggen dat ik zeeeer blij was toen ik op de kruising was aangekomen waar ik ‘s morgens linksaf richting Lújar was afgeslagen, omdat ik wist dat het vanaf de kruising alleen nog maar bergaf ging.

Vandaag heb ik een paar dingen geleerd. Het leek me verstandig ze met jullie te delen.

- Bergop is veel minder leuk als bergaf.

- Pas op voor bergslakken, ze zetten je voor schut (die krengen zijn snel!)

- Voor de eerste keer de wasmachine gebruikt ( hopelijk past alles nog).

- De pelgrim in opleiding leert, dat merk ik aan mijn mooie nieuwe fietsspulletjes die vies worden. (Waaraan je kunt zien dat ze levenservaring krijgen!)